wow.
salamat at merong internet dito sa kalibo. it gives me a fucking reason to watch, reply or simply look at the pictures people posted at yahoogroups.
miss ko na mga tao sa luzon. miss ko na din matulog nang early morning. miss ko na din magdaldal sa klase. miss ko na din barahin sa mga jokes kong lubhang nakakatawa.
sayang. walang 3jrn3 dito.
this is already my 3rd day in aklan. masaya kahit medyo walang ginagawa. for the first time, i felt belongingness. (ang lalim). yung tipong you don't have to worry about pagkain, pera, or what other people would say because--- youre at home now. but then, the bound to refrain from smoking or drinking alcohol comes. wala na din akong pera, ang mahal pa naman ng internet dito, P40 per hour. palibhasa kase, ngayon lang nagkainternet dito.
it was no longer a kagulat-gulat stuff saken na uminom pagdating sa bahay ng sanmig pale na pantatay. pero masarap naman eh. it's not the beer you drink anyway. it's the thought of whom you are drinking with that counts. ayus.
basta, pinakahinahanap-hanap ko, yung mga ngiti mo. yung buhok mong sumusunod sa bawat tibok ng aking puso. yung mga mata mong singganda ng beach na jinajagingan ko tuwing umaga.
ge, teik care. 1 hour pa kase byahe papuntang pabalik sa men. kabit na lang akong jeep. internet lang naman pinunta ko dito e. kaya ayus lang. internet, at ikaw.
